گام دوم: صفحات و توابع مایکروفیت

گام دوم: صفحات و توابع مایکروفیت

در این قسمت از آموزش گام به گام مایکروفیت میتوانید در یک فایل کاری جدید ، عملیات مورد نظر را انجام دهید. در این قسمت ابتدا به معرفی صفحات اصلی در مایکروفیت (Microfit) پرداخته و خصوصیات هر یک از این صفحات به تفصیل شرح داده خواهد شد. در قسمت بعدی توابع و دستوراتی را که می توانید در مایکروفیت (Microfit) مورد استفاده قرار دهید ، توضیح داده میشود . در این فصل سعی شده از مثال های متعددی استفاده شود ، تا درک آن برای خوانندگان آسان تر باشد.

 

۲-۱- صفحات اصلی در Microfit

به طور کلی ۵ صفحه اصلی در مایکروفیت وجود دارد که عبارتند از :

۱-  صفحه Command Editor  (ویرایشگر دستور)

۲- صفحه  Variable   (متغیر)

۳- صفحه Data Editor  (ویرایشگر داده ها)

۴- صفحه Single Equation Estimation editor   (ویرایشگر تخمین تک معادلات)

۵- صفحه  system equation editor   (ویرایش گر معادلات سیستمی)

۲-۱-۱- صفحه Command Editor  (ویرایشگر دستور)

بعد از اینکه داده ها را وارد کردید (یا یکی از فایل هایی را که قبلا ذخیره کرده بودید باز کنید ) شکل ۱-۲ ظاهر میشود که صفحه command editor  است . البته شما در هر یک از صفحات دیگر Microfit   که باشید میتوانید گزینه prosses را انتخاب کنید تا صفحه command editor  ظاهر شود . این صفحه مکانی است یک یا بیش از یک فرمول را در آن نوشته و یا با کلیک بروی گزینه Go  این فرمول را اجرا کنید .همچنین یکسری  دستورات و فرامین وجود دارد که باید آنها را در صفحه command editor   انجام داد .در قسمت بالای صفحه command editor   چندین گزینه وجود دارد که به شرح زیر میباشند.

آموزش گام به گام مایکروفیت

به ترتیب از چپ به راست عبارتند از : .close ,paste ,copy ,cut ,save ,open

Open: با انتخاب این گزینه میتوانید محتویات نوشته شده در صفحه command editor   را ذخیره کنید.

Save: با انتخاب این گزینه میتوانید محتویاتی را که قبلا ذخیره کرده بودید را بازخوانی کنید.

آموزش گام به گام مایکروفیت

Variables: با انتخاب این گزینه صفحه variable  ظاهر میشود.

Data: با انتخاب این گزینه صفحه data editor  ظاهر میشود.

Process: با انتخاب این گزینه صفحه command editor   ظاهر میشود.

Single: با انتخاب این گزینه صفحه Single Equation Estimation editor    ظاهر میشود .

Multi: با انتخاب این گزینه صفحه system equation editor    ظاهر میشود.

Constant: با انتخاب این گزینه میتوانید یک جمله عرض از مبدا که همه عناصر آن مساوی ۱ است ، بسازید . اگر این گزینه را انتخاب کنید ، پنجره ای ظاهر میشود که شما باید یک اسم را برای جمله عرض از مبدا خود اختیار نموده و روی Ok کلیک کنید.

Time trend: با انتخاب این گزینه میتوانید یک متغیر روند زمانی بسازید. پس از انتخاب این گزینه پنجره ای ظاهر میشود که شما باید یک اسم را برای متغیر روند زمانی خود انتخاب کرده و روی Ok  کلیک کنید.

Seasonsal 1, 2, 3 : با انتخاب هر یک از این گزینه ها شما میتوانید متغیرهای موهومی را بسازید.

۲-۱-۲- صفحه variable  (متغیر)

آموزش گام به گام مایکروفیت

به طور کلی در هر یک از صفحات اصلی Microfit  که باشید ، با انتخاب گزینه Variable  میتوانید صفحه Variable  ، شکل فوق، را مشاهده کنید. در این پنجره نام و توضیحات مربوط به هر یک از متغیر ها نشان داده میشود و میتوان توضیحات مربوط به هر یک از متغیر ها را تغییر داد. بعد از اعمال تغییرات باید روی گزینه Go کلیک کنید تا تغییرات شما ذخیره شود. توجه کنید که قبل از اینکه گزینه Go را انتخاب ، میتوانید با انتخاب گزینه Undo  آخرین تغیییرات داده شده را نادیده بگیرید.

۲-۱-۳- صفحه data editor  (ویرایشگر داده ها)

آموزش گام به گام مایکروفیت

به طور کلی در هر یک از صفحات اصلی microfit  که باشید ، با انتخاب گزینه Data میتوانید صفحه data editor  ، شکل فوق، را مشاهده کنید. در این قسمت میتوانید اعداد مربوط به داده های خود را تغییر دهید . دقت کنید که بعد از انجام تغییرات باید روی گزینه Go کلیک کنید تا تغییرات شما اعمال شود . قبل از انتخاب گزینه Go میتوانید گزینه Undo را انتخاب کنید تا از اعمال تغییرات صرف نظر شود.

۲-۲ توابع در مایکروفیت

برای ساختن متغیرهای جدید علاوه بر اینکه می توان از نمادهای + ، – ، * و / استفاده کرد ، همچنین میتوان از توابع موجود در مایکروفیت نیز استفاده نمود. در این قسمت نحوه فرمول نویسی و طریقه استفاده از توابع توضیح داده می شود.

نکته : رعایت فاصله  space  میان اسامی متغیرها، علایم ریاضی (+ ، – ،* ، / ) و توابع الزامی است.

نکته : کلیه توابع و دستورات در صفحه command editor  نوشته میشود.

نکته : در معرفی توابع از حروف x  وy  استفاده شده است که به شرح ذیل می باشد.

Y: متغیر جیدی که می خواهیم بسازیم .

X : متغیر موجود در فایل کاری که به عنوان یک داده مورد استفاده قرار میگیرد.

۲-۲-۱- تابع قدر مطلق

Y = abs(x)

۲-۲-۲- تابع کسینوس

Y = cos(x)

۲-۲-۳- تابع تجمعی

Y = Csum(x)

متغیر جدیدی به نام Y  ایجاد میکند که جمع تجمعی متغیر X  است . به عنوان مثال اگر X=(1, 2, 3, 4) باشد ، Y=(1, 3, 6, 10) خواهد بود .

۲-۲-۴ تابع نرمال استاندارد تجمعی

Y = Cphi(x)

متغیر جدیدی به نام Y  ایجاد میکند که y  انتگرال از منفی بینهایت تا X  تابع نرمال استاندارد می باشد .

۲-۲-۵ تابع نمایی

Y = exp(x)

۲-۲-۶ تابع هدریک – پرسکات (hpf)

Y=hpf(x,[pmath]lambda[/pmath])

این تابع روشی است برای جداسازی روند بلند مدت و نوسانات کوتاه مدت یک سری زمانی . این روش بر مبنای حداقل سازی مجموع مجذورات انحراف یک متغیر از روند بلند مدت آن حاصل شده است که با اعمال یک قید یکنواخت  کننده انجام می پذیرد.

[pmath]m(t) = [(Y_t – S_t)^2 + lambda(S_(t+1) – S_t)(S_t – S_(t-1))]^2 [/pmath]

[pmath]Hy_t = Y_t – m(t) [/pmath]

مقادیر بلند مدت :M(t)

  • Y  : مقادیر واقعی
  • Hy : مقادیر حاصل از نوسان حول روند مدت

مقادیر تعیین شده برای ضریب محدودیت [pmath]lambda[/pmath] مستقیما بر فرایند یکنواخت سازی سری مورد بحث موثر می باشد.

افزایش تدریجی [pmath]lambda[/pmath] سری زمانی را به سمت یک روند خطی هدایت کرده و کاهش تدریجی آن زمینه حذف تابع محدودیت و گرایش را بسوی مقادیر واقعی خود مهیا می سازد. در سال ۱۹۹۰ پرسکات و کیدلند مقادیر بهینه ی [pmath]lambda[/pmath] را برای آزمون های سالانه ۱۰۰، فصلی ۱۶۰۰ و ماهانه ۱۴۴۰۰ محاسبه کرده اند.

Lgdp = Hpf(gnp,100); sgdp = gdp – lgdp

Lgdp: روند بلند مدت تولید ناخالص داخلی

Sgdp: روند کوتاه مدت تولید ناخالص داخلی

۲-۲-۷- تابع معکوس توزیع نرمال (invnorm)

Y=invnorm(P)

که در آن P عددی اسن بین صفر و یک. این تابع برای سطح مشخصی از احتمال P، مقداری از Y را محاسبه می کند که سطح زیر منحنی از بی نهایت تا Y برابر Pباشد. به عنوان مثال:

 Y = invnorm(0.975)

مقداری که برای Y بدست می آید برابر ۱٫۹۶ خواهد بود.

۲-۲-۸-تابع لگاریتم (Log)

Y=log(x)

۲-۲-۹- تابع میانگین متحرک (Mav)

Y=Mav(x,p)

متغیر Y میانگین متحرک X با وقفه ی P می باشد. به طوری که:

Y(t) = [x(t) + x(t-1) + …+ x(t-p+1)] /P

۲-۲-۱۰- تابع ماکزیمم (Max)

Y=Max(x,z)

به عنوان مثال اگر (۹و۷و۲و۱) =X و (۶و۴و۵و۳) =Z باشد، (۹و۷و۵و۳) =Y خواهد بود.

۲-۲-۱۱- تابع مینیمم (Min)

Y=Min(x,z)

۲-۲-۱۲- تابع میانگین (mean)

Y=Mean(x)

با استفاده از این دستور انحراف از میانگین را نیز می توان بدست آورد:

Y = (x-Mean(x))

۲-۲-۱۳- تابع نرخ رشد (rate)

Y = rate(x)

نرخ رشد سالیانه x را محاسبه می کند.

[pmath]Y_t = (Y_t – Y_(t-1)) / Y_(t-1) [/pmath]

۲-۲-۱۴- تابع سینوس (Sin)

Y=sin(x)

۲-۲-۱۵- تابع صفر و یک (sign)

Y = sign(x)

این تابع زمانی به کار می رود که بخواهید برای اعداد مثبت عدد یک و برای اعداد منفی صفر را نمایش دهید.

۲-۲-۱۶- تابع مرتب سازی (Sort)

Y=sort(x)

متغیری به نام Y ایجاد می شود که اعداد متغیر X در آن به صورت صعودی مرتب شده اند. برای مترب سازی نزولی باید دستور مقابل را تایپ کنید:

Y= -sort(x)

۲-۲-۱۷- تابع ریشه دوم (sqrt)

Y=sqrt(x)

۲-۲-۱۸- تابع انحراف معیار (std)

Y = std(x)

۲-۲-۱۹- تابع مجموع (sum)

Y=sum(x)

اگر داخل پرانتز عددی مانند P را تایپ نمایید، y مجموع متفیری است که تمامی مقادیر آن برابر P است. بنابراین اگر تعداد مشاهدات شما ۴۴ عدد باشد و شما دستور Y=sum(1) را تایپ نمایید، تمامی مقادیر Y برابر ۴۴ خواهد بود.

۲-۲-۲۰- تابع یکنواخت (uniform)

Y=uniform(p)    ۰ < P < 3200

با استفاده از این تابع می توان اعداد تصادفی از یک توزیع یکنواخت را انتخاب کرد که بین صفر و یک است. با انتخاب اعداد مختلف P می توانید متغیرهای تصادفی گوناگون ایجاد کنید.

 

درباره نویسنده

مطالب مرتبط