اندازه گیری توسعه اقتصادی با معیارهای اجتماعی

اندازه گیری توسعه اقتصادی با معیارهای اجتماعی

اندازه گیری توسعه اقتصادی با معیارهای اجتماعی :

معایب موجود در اندازه گیری توسعه اقتصادی با درآمد سرانه ملی و درآمد ناخالص ملی ، گروهی از اقتصاد دانان را بر آن داشت تا درصدد استفاده از معیارهای اجتماعی برای تعیین توسعه اقتصادی برآیند. معیارهای اجتماعی عبارتند از: بهداشت، تغذیه و غذا، آموزش و پرورش –مانند سواد آموزی و ایجاد مهرت های تخصصی، اشتغال، شرایط مار، موارد مصرف حیاتی، حمل و نقل، مسکن- مانند استفاده از تسهیلات زندگی روزمره، لباس، گسترش قوه ابتکار، تفریحات سالم، امنیت اجتماعی و غیره. چنانچه ملاحظه می شود، تمام این معیارها تاکیدی بر تغییرات کیفی در روند توسعه اقتصادی دارند. مشکل اصلی در اندازه گیری این معیارها عبارتست از پیدا کردن یک شاخص که نمایانگر استفاده از تمام معیارهای اجتماعی باشد. از طرف دیگر اتحاد نظر در بکارگیری برخی از این معیارهای اجتماعی در تعیین توسعه اقتصادی وجود ندارد.

دومین مشکل تعیین درجه اهمیت هر کدام از این معیارهای اجتماعی است. مشخصا در اتیوپی تغذیه و مواد غذایی و نیز بهداشت عوامل مهمتری هستند تا سواد آموزی. درجه اهمیت هر یک از معیارهای اجتماعی بستگی به زیربنای اقتصادی، فرهنگی، اجتماعی و سیاسی هر جامعه دارد.

سومین مشکل اینست که معیارهای اجتماعی تنها با رفاه فعلی جامعه در ارتباط هستند. مشکل دیگر اینست که معیارها داده شده هستند نه ستانده شده، مانند آموزش و پرورش، بهداشت و غیره. آخرین مشکل نیز تعیین و ارزش گذاری هر یک از معیارهای اجتماعی است.

بنابراین برای جلوگیری از این مشکلات عدیده در سر راه تعیین توسعه اقتصادی، اکثر اقتصاددانان و حتی سازمان ملل متحد در ترجیح می دهند از معیارهای قابل اندازه گیری با پیچیدگی کمتر استفاده کنند، مانند درآمد ملی سرانه، تولید ناخالص ملی و غیره.

درباره نویسنده

مطالب مرتبط

نظر بدهید